Modelautonieuws.nl

Dit artikel is geschreven door de heer John van Eck, een nieuwe gastschrijver op Modelautonieuws.nl Wij zijn erg blij de heer van Eck bereid gevonden te hebben om een aantal van zijn verhalen met ons te delen, voornamelijk omdat ze geregeld gaan over de ‘goede oude tijd’!

For our English readers, unfortunately this article is only in Dutch.

Door John van Eck
Het moet 1961 zijn dat in mijn toen nog 11-jarige ogen een wereldwonder het licht zag: Corgi Toys kondigde aan de Bentley Continental. Meer precies de S2 Sports Saloon, maar dat wist toen nog niemand uit klas 6 van de Nicolaasschool in Rotterdam en in het dunne driebladerige foldertje stond dat tenslotte ook niet.  Er stond dat ’t model 4 ¼ inches was, self-centring steering had en ’n opening boot met ’n detachable spare wheel ! Nou we kregen dan wel franse les voor ’t eerst, maar dat engels was véél interessanter. Het model was ’n two-toner met juwelen koplampen en robijnen achterlichten. Vandaar natuurlijk die enorme prijs van maar liefst hfl. 5,75 want je had al Dinkys voor hfl. 1,95 Het foldertje dat we alvast van de winkelier hadden gekregen deed z ’n werk: bij ieder bezoek aan de detaillist “is deze er al?” werd ’t verfomfaaider. “Printed in the Netherlands” stond er op de achterzijde: nou die prijs dan toch, de rest was echt engels ofschoon Corgi’s made in Britain waren,  niet made in England. Wisten wij veel dat Swansea niet in Engeland lag, maar in Wales. En jawel hoor; na bezoek 7 stond ‘ie ineens in de etalage. Wat ’n fantastisch model was dát ! Kijk nou toch ’s die lampen doen ’t écht en zou ‘ie vering hebben ? Ja, dat moest wel voor dat geld….
En vering had ‘ie ! En –zoals de folder beloofde- hij kon sturen. En niet zoals ’n Dinky deed, op zo ’n vreemde manier waarbij het halve wiel onder de carrosserie verdween, nee zoals ’n echte 1 op 1 dat deed; uiterst sophisticated zoals paste bij het statige model van nog altijd hfl 5,75 – maar hij ging mee en hij werd uitdrukkelijk ingereden op de klapbankjes van klas 6 waar je achter die richel voor pennen en potloden links van de inkpot nog een stuk snelweg had recht voor je neus richting fantasie….

Corgi maakte er maar liefst 964.000 van in schaal 1 op 50 en hield de aanmaak in 1965 voor gezien, maar toen was die Flying Lady er al lang afgespeeld en was het reservewiel nergens meer te vinden en ging de interesse uit naar iets wat nog veel mooier was en vlak in de buurt woonde: Linda Peters natuurlijk en die vond autootjes maar niks, daar speelde d’r kleine broertje nog mee.
Met een verzameling van ettelijke modellen ben ik dát trauma pas kwijtgeraakt na die duitse psychiater in Houten te zijn tegengekomen:  de man herkende ogenblikkelijk de aandoening, lachte breed-uit en  had er zelf zesduizend staan in wel 30 vitrines. En ik was genezen,  voor ’t eerst volwassen verzamelaar geworden mét ’n aparte kamer voor de modellen en ’n uiterst begripvolle Linda die voor de goeie orde geen Linda heet; dat niet.  Maar centraal staat dat pronkstuk er, mét die magnifieke stuur-inrichting die later nog terug zou komen in de Ecurie Ecosse en de #230 Mercedes-Benz 220SE.  In latere gevallen vond je de draai-inrichting nog terug op het dak van het desbetreffende model, maar dat tipte niet aan het wonder van de vingertip die onzichtbaar sturend z’n werk deed.  Eén ding was er maar link aan ’t model: het Patent was Pending en wij waren er van overtuigd dat dat betekende dat die winkelier onze Bentley misschien wel  terug zou komen vorderen om eeen-of-andere James Bond-achtige reden: daar moest je toch niet aan denken !

Het Bentley-model was uniek:  nooit had Corgi grijze bandjes onder een model geproduceerd, slechts zwarte en bijgevolg vind je ook géén zwarte bandjes onder de diverse uitvoeringen die er van de Bentley Continental nummer 224 met Ackermann steering-mechanism bestaan t.w.:

Body                          Lagere zijkant
____                         ___________
Zwart                         Zilver
Wit                             Metallic lime-green
Pale-green/cream   Metallic lime-green
Goldplated                Goldplated

Deze laatste verscheen in November 1961 als giftset #20 de “Golden Guinee-set” samen met de #229 Chevrolet Corvair,  en de #234 Ford Consul Classic en is zoniet onvindbaar dan toch onbetaalbaar.  En het Bentley/Rolls-conglomeraat zelf was verbaasd over de realistische verschijning van dit miniatuur; geen wonder dat Mr. Corgi (Mr. Katz) uitgerekend de Bentley als relatiegeschenk hanteerde en zo de beste reclame maakte voor z ’n bedrijf wereldwijd.  En zo geraakte Corgi van de dagbladenhandel naar de speelgoedzaak, waar ze feitelijk thuishoorde maar waar Dinky als enige verankerd was en de toegang niet voordehandliggend.

Edoch, het avontuur van dit model eindigde pas vele jaren later in 1991 in High Street Edgware waar de antiekwinkel (jawel) van Mint & Boxed was gevestigd notabene by Appointment van Her Majesty the Queen Herself. In de catalogus van eigenaar Jeffrey S. Levitt, die net een tweede winkel had geopend in New York, stond de Continental mét foto vermeld in volledig zilveren uitvoering voor de lieve prijs van 450,– poundsterling. Een monsterprijs in een monsterwinkel, zó mooi, zo ongelooflijk Dinky, Corgi en Tekno mint-en-boxed gevuld in deftige de majesteit plezierende eikenhouten vitrines met dito bespreek-tafel in ’t midden, dat je het eerste halfuur als volwassene alleen maar beleefd kon zwijgen en turen:  áls je al naar binnen durfde, want ja – met niks naar buiten stappen is ook weer zo onwezenlijk “not-done”  in dat land en per slot van rekening (hoe toepasselijk ook) stond hier in alle gelukzaligheid wél wat je altijd al had willen hebben.  Maar die zilveren kleur, beste meneer –ik kom uit Nederland, we zijn van nature toch wat eigenzinnig- die kleur, dat kan niet. Die is immers nooit geproduceerd !
Ongeloof.
“Maar daar staat ‘ie, Sir”  repliceerde de deftige van handschoenen voorziene gentleman, want ja verkoper kun je in zo ’n zaak natuurlijk nooit worden…….
“Onmogelijk, er zijn maar vier kleurstellingen”  zei ik al even zelfverzekerd, en noemde ze uiteraard.
Gentleman begon zich nu wat onprettiger te voelen en opende ingetogen de desbetreffende vitrine met een sleutel die alleen maar uiterst waardevolle zaken kon vergrendelen.
“Well, let’s see Sir”  Handschoenen en vergrootglas werden aangerukt en inmiddels van thee voorzien namen we plaats aan de imposante eikenhouten tafel, zij het dat ik bij m’n stuk bleef, dat wel. De Bentley werd betast,  gekeurd én…….omgekeerd. Minscule gaatjes werden in het bevestigingslood zichtbaar waarmee de onderzijde aan de bovenzijde was verankerd op een dusdanige wijze dat het vergrootglas wel héél erg te pas kwam.  De man begon te blozen en gaf in minder zelfverzekerde bewoordingen aan dat er iets niet klopte “I’m afraid” . Nou, dat wist ik ook wel, alleen híj kwam er By Appointment of the Queen net achter…….

Bij de Bentley 224 werd het two-toner effect bereikt door het diecast-deel in aanleg geheel in zilver onder te dompelen en vervolgens (en zoiets was in die dagen nieuw) de bovenzijde met zwart over te spuiten,  een link werkje dat Corgi uiteindelijk onder de knie kreeg. Het moet een-of-andere snoodaard met een chemisch procedee gelukt zijn dat zwart weer te verwijderen zonder nochtans het zilver ook maar te beroeren.  En zo bleek. En zo gaf Mr. Gentleman ook toe. Dit was fraude.
De 224 Bentley Continental in zilver werd “officially withdrawn”  uit de vitrines van Hare Majesteit en ik kreeg verontschuldigingen voor deze omissie die men toch nog niet eerder was tegengekomen.  Het verhaal wil dat Mint & Boxed in later jaren failliet is verklaard,  de eigenaar achter de tralies is verdwenen wegens malversaties en uiteraard het Hofleverancierschap, om het maar Nederlands te houden ook officieel werd ingetrokken.  Met die prachtige Bentley heeft dat laatste allemaal niets te maken maar zo mogelijk met een zaakvoering die niet helemaal pluis was:
ik wil ’t ook liever niet weten,  en al helemaal niet na de excuusbrief die ik vervolgens thuiskreeg.

Wat bleef is dat model:  zó Linda, zó mooi, zó speciaal en zó rechtstreeks uit jeugdherinneringen:
hij staat centraal,  onder speciale belichting mét Preiser-figuren die originele Corgi-koffers inladen.
Op weg naar Engeland,  ook al zit er op Highstreet Edgware nu een Tandoori-restaurant……..

(Lees ook deel 2 over de Corgi 224)

6 Responses to “Corgi #224…”